Press

REVIEWS THE COLONY

In de ban van, Dec 2016

‘Plaat van het jaar 2016.’
[…]
‘En zo is het ook met de Amerikaanse producer Mark Kramer die met het ontdekken en produceren van de band Low de ‘slowcore’ movement startte. Deze fameuze producer heeft zich nu ontfermd over de Nederlandse Tamara Woestenburg en heeft daarmee één van de essentiële platen van 2016 geproduceerd.’
Read more

Popunie, Jan 2017

‘Het album is fascinerend mooi. In iedere noot is de elektriciteit tussen deze twee giganten voelbaar. The Colony is niet te vangen in een stijlterm; moeiteloos wordt geschakeld tussen psychedelica, folk, Americana, No wave en chanson.’
[…]
‘Dit album behoort tot the finest hours van wat muziek ons kan bieden.’
Read more

De Krenten uit de Pop, Jan 2017

‘Bij de naam Tamara Woestenburg denk ik aan Nederlandstalige popliedjes die neigen naar kleinkunst en niet aan popsongs die kunnen concurreren met het beste dat op het moment gemaakt wordt. Het is een vooroordeel dat onmiddellijk werd gelogenstraft toen The Colony dan eindelijk in de cd-speler was verdwenen. Tamara Woestenburg heeft met The Colony immers een plaat vol prachtig eigenzinnige popliedjes gemaakt en het zijn popliedjes die niet onder doen voor die van de uitvoerig bejubelde Julia Jacklin, om maar eens één naam te noemen.’
Read more

Musicmaker, Jan 2017

‘Het resultaat is verbluffend.’
[…]
‘The Colony is een zeer volwassen en gedurfd schijfje, met liedjes die vol overtuiging en zelfvertrouwen op plaat zijn gezet. Elke track is goed doordacht en toch spontaan.’

This is a Melody Maker review of album The Colony by Tamara Woestenburg

Subjectivisten, Nov 2016

‘Nu beschikt Woestenburg al over een uniek nachtelijk stemgeluid, maar Kramer weet haar naar grotere hoogtes te brengen. Ze presenteert hier 10 goudeerlijke in het Engels gezongen liedjes, die best confronterend kunnen zijn, maar ook ontzettend mooi. Het omvat een bijzondere mix van droompop, pop noire, singer-songwritermuziek, trip hop en avant-garde. Woestenburg brengt op totaal eigen wijze haar emotioneel geladen muziek aan de man. Ik kan vele namen noemen of superlatieven de revue laten passeren, maar zelf luisteren is wellicht het beste devies.’
Read more

Rudolfs Music, Nov 2016

‘Immers de kracht en de waarheid van een liedje is wat de luisteraar er in hoort. En met deze waarheid en de liefde voor de muziek heeft Tamara Woestenburg een indrukwekkend album gemaakt.’
Read more

Altcountryforum, Dec 2016

‘Het geluid van het volwaardige debuut staat als een huis. Mysterieus en spannend met een onbestemde sfeer. Het maakt “The Colony” tot een interessante plaat, waarop ze onder meer een ode brengt aan Leonard Cohen en fraai Talking Heads’ Heaven weet te interpreteren. Eigengereid en van ongekende pracht. Variërend van folk en avant-garde tot electronica en droompop. Muziek als emotionele uitlaatklep.’
Read more

Lpvinyl, Jan 2017

‘Gelukkig is de plaat die ze zelf zou willen horen nu voor iedereen beschikbaar, een volwaardige debuutplaat, zeer de moeite waard en ook na een aantal draaibeurten nog intrigerend genoeg om er voorlopig niet klaar mee te zijn.
Ik zet hem nog maar eens op.’
Read more

Rootstime.be, Dec 2016

‘Enkele tracks zijn ook heel intiem en akoestisch gebracht zoals “Take Me” en “Nocturne”, terwijl nummers als “To Say Farewell To A Stranger”, “NYC Subway” en “Top Of The World” eveneens vrij sober blijven qua instrumentatie, waardoor ze beter beklijven en worden herleid tot de essentie van wat goede muziek moet zijn.’
Read more

White Room Reviews, Nov 2016

‘‘Nocturne’ lijkt goddelijke rustig, terwijl afsluiter ‘Top Of The World’ juist op een Radiohead-achtige wijze rustig te noemen is.

Misschien is het de dromerige Tamara Woestenburg te doen geweest om de varianten op rustig aan het oor te laten verschijnen. Hierdoor heeft de dame een mooie plaat gemaakt die elke noot de rust zelve is, zonder dat The Colony een album is geworden waarbij de eentonigheid zegeviert. De kunst van het creatieve in de ultieme zoektocht naar rust.’
Read more

Gezien-Gehoord, Nov 2016

‘Op dit album laat Tamara zich van vele kanten horen. Heartache In The Making en To Say Farewell To A Stranger zijn typische singer/songwriter songs die je bij een optreden in stilte doen meedeinen. Pink-Eyed Soul is door de elektrische gitaar begeleiding een – voor dit album – ruig nummer en een schril contrast met het daarop volgende Take Me waar een LP kraakje doorheen loopt. Een heerlijk en goed uitgewerkt luisterliedje is het breekbare Nocturne waarin haar stem pas goed tot zijn recht komt.’
Read more

Noisey, Tamara Woestenburg brengt een donkere ode aan Leonard Cohen met in de hoofdrol Harry Merry, over The Devil & The Roundabout, Nov 2016

‘Het is niet duidelijk of het Tamara zelf is die [de duivel] heeft ontmoet, maar het liedje is in elk geval ijzersterk en mooi in al zijn tragiek, en ze ontpopt zich ermee als de Rotterdamse equivalent van Nick Cave.’
Read more

Noisey, Tamara Woestenburgs nieuwe video ‘Pink Eyed Soul’ toont de schaduwkant van de soul, May 2016

‘Tamara Woestenburg heeft het allemaal wel in de vingers. De Rotterdamse songwriter/muzikant is Kate Bush-barok, Laurie Anderson-avantgardistisch en PJ Harvey-urgent.
[…]
Kramer was al zodanig fan van Woestenburgs geraffineerde liedjeskunsten dat zelf naar Nederland vliegen meer dan de moeite waard was. Het resultaat is het debuut The Colony, waarop schimmige folk, elektronica en neo-klassieke pop feilloos in elkaar overlopen.’
Read more

Noisey, Het Geluid van Rotterdam

‘Onlangs nam ze met muzikant/producer Kramer (Butthole Surfers, Low, Daniel Johnston) haar debuutalbum op. Deze spookachtige omnichord-song Declaration of Dependence is alvast bijzonder fraai.’ New song from upcoming album The Colony (to be released in 2016).
Read more

REVIEWS EP (2012)

Tom Robinson (BBC6), BBC Introducing, March/September 2013:

‘Breathtakingly poised, daringly slow, beautifully sung, achingly emotional’

‘This could be Rotterdam or anywhere, Liverpool or Rome…but no actually it’s just Rotterdam and Dutch freak-pop songstress Tamara Woestenburg. Tamara professes a love for Radiohead and PJ Harvey alongside more accessible songwriters like Jeff Buckley and Nick Drake, a fact that’s demonstrated in How I Miss You. An age of sentiment retold through minimal instrumentation and Tamara’s haunting and dynamic vocals. There’s an ambience throughout that allow the song to flow smoothly without pausing for breath.’

Live XS June 2012:

‘De laatste drie songs zijn pure klasse: Fiona Apple zou jaloers zijn op een nummer als The Wasteland, Vienna Teng zou goedkeurend knikken bij het horen van Sundial en het a capella gezongen I cried so much I’m thirsty laat nog een keer perfect enerzijds de breekbaarheid en aan de andere kant ook de boosheid op deze EP horen.’
Read more

Platomania March 2012:

‘Tamara Woestenburg, winnares Grote Prijs van Zuid-Holland 2010, blijkt ook op EP een begenadigd en eigenzinnig songwriter te zijn. Een zangeres die moeiteloos schakelt tussen (soul)jazz, experimentele rock, klassiek, gospel, en haar authentieke stemgeluid verheft tot een eigen muziekgenre.’
Read more

Musicfrom.nl

‘(…) zo intens gezongen en mooi ingespeeld, dat het onder je huis kruipt en de melancholie doet regeren.’

3voor12.nl March 2012

‘Een schijf vol adembenemende muzikale juwelen. […] De muzikanten omlijsten haar soul, zodat haar stem en de emoties waarvan de nummers op goddelijke wijze zijn doordrenkt aankomen. Of ze nu fluisterend, schreeuwend, hoog of laag zingt, teder of venijnig; haar stem mikt op het hart, en zes van de zeven keer is het raak. Tamara Woestenburg zou best in het rijtje Adele, Amy Winehouse, Ella Fitzgerald kunnen gedijen.’
Read more

Popunie May 2012

‘Deze positieve sfeer blijft verder stralen in het experimentele Radiohead-achtige ‘Sundial’. Hier is de muziek opbouwend en expressief aanwezig terwijl afsluiter ‘I Cried So Much I’m Thirsty’ nog maar eens de diversiteit aantoont van La Woestenburg. ‘Music doesn’t move me no more’ zingt ze, terwijl de kracht van haar stem Jeff Buckley en Sam Brown doen weerklinken.’
Read more

INTERVIEWS

Interview I am expat

‘Music opened up a fascinating world for Tamara. In her songs, her love for David Bowie, Soundgarden, The Cure, Joy Division, PJ Harvey, among others, comes across strongly. I personally got blown away by her performance of Jeff Buckley’s “Mojo Pin.”‘
Read more

Interview Mark Ritsema over The Colony, Popunie

‘In The Colony klinkt New York door. De verwondering en observaties, de herkenning en de vervreemding van een Rotterdamse artiest in het Amerikaanse metropool. Zo is het elektronische, met samples omlijste NYC Subway een ode aan de muziek die de piepende, knarsende en zingende New Yorkse metro maakt. Het zalvende Nocturne (‘Is it possible to dream in a city that never sleeps?’) lijkt een nachtelijke wandeling op Broadway te verbeelden, verdoofd door de vele indrukken.’
Read more

Interview Codarts magazine

‘When I was thirteen, fourteen, my father’s guitar began looking very interesting to me.’
Read more

Interview Speaker Magazine

‘Toekomstmuziek van de winnaars van de grote prijs van Zuid-Holland.’
Tamara Woestenburg Press Speaker (magazine Popunie)

LIVE REVIEWS

3VOOR12 ROTTERDAM:
120STE LIVE IN YOUR LIVINGROOM SUCCES!

HAAGSE POPWEEK 2010: VRIJDAG 15 OKTOBER